«ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ»

Ευχή λεγομένη μετά το τέλος της ακολουθίας


(Από τας κατανυκτικός ευχάς διαφόρων αγίων)
Δέσποτα Κύριε Ιησού Χριστέ ό Θεός ημών, οίδα μεν, οίδα, Φιλάνθρωπε, ότι ουκ ειμί άξιος ό αμαρτωλός υπέρ ετέρων εύχεσθε ή παρακαλείν, ό πολλών ευχών παρ' έτερων δεόμενος.

Αλλά συ ενετείλω, Φιλάνθρωπε, πάσιν ημίν υπέρ αλλήλων εύχεσθε τούτου χάριν κάγώ ό ταπεινός και ανάξιος δέομαι σοι, λέγων.

Μνήσθητι, Κύριε, πάντων των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών,
αρχιερέων, ιερέων, ιεροδιακόνων, μοναχών και πάσης εκκλησιαστικής τάξεως.

Μνήσθητι Κύριε, των κοπιώντων εν λόγω και διδασκαλία και παντί τρόπω ασκουμένων δια το όνομά σου το άγιον, και ενίσχυσαν αυτούς.

Μνήσθητι, Κύριε, πάσης ψυχής χριστιανικής θλιβομένης και το φοβερόν και Αγιόν σου όνομα επικαλούμενης.

Μνήσθητι, Κύριε, των εξ επήρειας του διαβόλου μισούντων ημάς, ή λοιδωρούντων, ή διαβαλλόντων, ή αδικούντων, ή άλλο τι ποιησάντων ή ποιούντων, και συγχώρησαν αυτούς απαντάς.

Μνήσθητι, Κύριε, πλεόντων, οδοιπορούντων, νοσούντων, καμνόντων, αιχμαλώτων ή άλλη τινί θλίψει εξεταζομένων.

Μνήσθητι, Κύριε, των λόγω ή έργω ή οιωδήποτε τρόπω και νεύσει και οικονομία της σης θείας προνοίας ευεργετησάντων ή ευεργετούντων ημάς και τους μεν αγαθούς αγαθοποίησον, τους δε πονηρούς εις το αγαθόν επίστρεψαι.

Μνήσθητι, Κύριε, των έντειλαμένων ημίν τοις αναξίοις εύχεσθε υπέρ αυτών.

Μνήσθητι, Κύριε, πατέρων, διδασκάλων, αδελφών, συγγενών και φίλων.

Μνήσθητι, Κύριε, πάντων των έπ' έλπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου κεκοιμημένων ορθοδόξων χριστιανών.

Μνήσθητι, Κύριε, παντός του πλάσματος σου και συνέτισον αυτό προς την θείαν σου επίγνωσιν.
Μνήσθητι, Κύριε, και της εμής ταπεινότητας και αθλιότητος, και συγχώρησαν μοι οσα σοί ήμαρτον παρ' όλον τον της ζωής μου χρόνον, έτι δε και τα αρτίως μοι επιγεγονοτα πταίσματα εν τω καιρώ της προσευχής μου, λόγω, έργω και διάνοια, και ευδόκησαν την εμήν τελευτήν γενέσθαι εν μετάνοια αληθεί, και πίστει ορθοδόξω, και συνειδότι ακαταγνώστω, πρεσβείαις της πανάχραντου σου Μητρός, και πάντων των Αγίων των άπ' αιώνος σοι εύαρεστησάντων' Αμήν.
Ανακλιθείς λέγε
Εν τη σκέπη των πτερύγων σου σκεπασθήσομαι και υπνώσω, ότι συ, Κύριε, κατά μονάς έπ' ελπίδι κατώκισάς με.
Μέλλων δε ύπνουν, λέγε
Εις χείρας σου, Κύριε, παρατίθημι την ψυχήν και το σώμα μου, αυτός με ευλόγησον, αυτός με ελέησον, και ζωήν την αιώνιον χαρίσαι μοι. Αμήν.


ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ

Η λίστα ιστολογίων μου

Αν θέλετε να ενημερώνεστε βάλτε το δικό σας mail