«ΥΠΕΡΑΓΙΑ ΘΕΟΤΟΚΕ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ»

Για να μην εισακούει η Παναγία μας τις επίμονες παρακλήσεις μας έχει κάποιο λόγο!


Διηγήθηκε ό Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, Επίσκοπος Σταυρουπόλεως ότι κάποτε στα ιαματικά λουτρά που είχε πάει για κάποιο πρόβλημα υγείας των αρθρώσεων του, γνώρισε έναν ηλικιωμένο κύριο, ο οποίος τον εντυπωσίασε με την γαλήνη και την πνευματικότητα που εξέπεμπε. 

ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ''ΕΔΩ'' ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΟΥ  ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ

Ο Άγιος Ιγνάτιος τον προσέγγισε και εντυπωσιάστηκε ακούγοντας την ιστορία της ζωής του. Ήταν κάποτε ένας πλούσιος έμπορος που παντρεύτηκε την κοπέλα που αγάπησε και ζούσαν ευτυχισμένοι. Το μόνο που τους έλειπε ήταν ένα παιδάκι.Για αυτό παρακαλούσαν συνεχώς τον Θεό. Ζούσαν μία ενάρετη ζωή, νήστευαν, εξομολογούνταν, κοινωνούσαν, έκαναν αγαθοεργίες αλλά παρόλη την ενάρετη ζωή τους και τις συνεχείς προσευχές τους δεν αποκτούσαν παιδί. Ωστόσο δεν απογοητεύονταν αλλά επέμεναν ακόμη περισσότερο. Επισκέπτονταν Μοναστήρια, συχνά πηγαίνοντας με την άμαξα ή και με τα πόδια όπως οι Προσκυνητές περπατώντας για ημέρες, έκαναν τάματα, αλλά παιδί δεν ερχόταν. Και επέμεναν ακόμη περισσότερο σε βαθμό εμμονής. Μέχρι που τελικά η σύζυγος έμεινε έγκυος.
Κατά την διάρκεια όμως του τοκετού μια σοβαρή επιπλοκή κατέληξε να πεθάνει η μητέρα φέρνοντας στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι. Έτσι η χαρά της γέννησης του παιδιού που και οι δύο τόσο λαχταρούσαν σκιάστηκε από τον θάνατο της πολυαγαπημένης του συζύγου. Ο έμπορος, ο οποίος έπρεπε να φροντίζει πέρα από την επιχείρηση του και το μωρό, προσέλαβε από το χωρίο τους μια νεαρή φτωχή κοπέλα για να προσέχει το μωρό, όσο αυτός έλειπε στην εργασία του. Βλέποντας το πόσο η κοπέλα αγάπησε το μωρό και το πόσο καλή ήταν σκέφτηκε να την νυμφευτεί, ώστε και η κοπέλα να έχει μια όμορφη και πλούσια ζωή ως σύζυγος και όχι ως υπηρέτρια, αλλά και το παιδί του να μεγαλώσει με μία μητέρα. Όλα πήγαιναν καλά στη ζωή τους. Ώσπου μετά από πολλά χρόνια επιστρέφοντας νωρίτερα στο σπίτι του από την εργασία του αντίκρισε ανοίγοντας την πόρτα της κρεβατοκάμαρας του ένα φρικτό θέαμα. Τον δεκαεπτάχρονο γιό του με την μητριά του πάνω στο νυφικό τους κρεββάτι. Θολωμένος βγήκε στο προθάλαμο, πήρε την κυνηγετική του καραμπίνα και πριν προλάβουν να αντιδράσουν πυροβόλησε και σκότωσε πάνω στο κρεββάτι της ανομίας και τον γιό του και την δεύτερη σύζυγο του. Μετά πήγε μόνος του και παραδόθηκε, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε ισόβια και όχι τελικά σε θάνατο.
Στη φυλακή έκλαυσε πικρά, μετανόησε για την πράξη του, και τελικά κατέληξε την διήγηση του λέγοντας στον Άγιο. “Δέσποτα μου, κατέληξα μετά από όσα πέρασα στο συμπέρασμα, ότι αν δεν είχαμε επιμείνει εγώ και η πρώτη μου σύζυγος τόσο πολύ τον Θεό για την απόκτηση του παιδιού μας , τίποτα από αυτά δεν θα είχε συμβεί. Δηλαδή κατέληξα ότι αν δεν επιμέναμε τόσο επίμονα στο Θεό μας να μας δώσει παιδί, και κάναμε υπακοή στο θέλημα του, τότε ούτε η πρώτη μου πολυαγαπημένη σύζυγος θα είχε πεθάνει, ούτε εγώ θα είχα γίνει συζυγοκτόνος και παιδοκτόνος. ” Βλέπουμε λοιπόν αδελφοί μου , ότι πολλές φορές ακόμη και αν προσευχόμαστε για κάτι φαινομενικά καλό – όπως το να βρούμε έναν σύζυγο, ή να αποκτήσουμε ένα παιδάκι – αν βλέπουμε ότι οι προσευχές μας δεν εισακούονται, να μην απογοητευόμαστε, ούτε να γογγύζουμε, αλλά να αφηνόμαστε με εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού μας. Για να μην εισακούει ο Θεός και η Παναγία μας τις επίμονες παρακλήσεις μας, έχουν κάποιο λόγο. Λόγο που έχει να κάνει πρωτίστως με την σωτηρία της ψυχής μας. Επομένως ας μην θλιβόμαστε, ας μην απογοητευόμαστε, ας μην βάζουμε σφαλερούς λογισμούς.



Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

Η λίστα ιστολογίων μου

Αν θέλετε να ενημερώνεστε βάλτε το δικό σας mail